نخستین دوره آموزشی «دستیار هوشمند معلم» در ۲۵ مرداد ماه ۱۴۰۴ با هدف ارتقای مهارت‌های حرفه‌ای معلمان و آشنایی عملی آن‌ها با کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش، با استقبال قابل توجه معلمان خلاق و آینده‌نگر برگزار شد. این دوره با همکاری مجموعه بادصبا و پارک علم و فناوری دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد و به‌عنوان یکی از برنامه‌های نوآورانه آموزشی، نقش مؤثری در پیوند میان فناوری‌های نوین و نظام آموزشی ایفا کرد.

در این دوره، تمرکز اصلی بر کاربرد عملی هوش مصنوعی در فرآیند تدریس بود. شرکت‌کنندگان با شیوه‌های استفاده از ابزارهای هوشمند در طراحی محتوای آموزشی هدفمند، تولید تمرین‌های متنوع، تحلیل عملکرد یادگیرندگان و شخصی‌سازی فرآیند آموزش آشنا شدند؛ رویکردی که به بهبود کیفیت تدریس و افزایش اثربخشی یادگیری منجر می‌شود.

یکی دیگر از دستاوردهای مهم این دوره، کاهش بار کاری معلمان و مدیریت بهینه زمان از طریق به‌کارگیری ابزارهای هوشمند بود. استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می‌تواند بخشی از فعالیت‌های تکراری مانند آماده‌سازی محتوا، تصحیح تمرین‌ها و ارزشیابی اولیه را تسهیل کرده و به معلمان این امکان را بدهد تا تمرکز بیشتری بر تعامل آموزشی، هدایت یادگیری و پاسخ‌گویی به نیازهای فردی دانش‌آموزان داشته باشند.

این دوره همچنین نقش مؤثری در تقویت خلاقیت و نوآوری در روش‌های تدریس ایفا کرد. آشنایی با رویکردهای نوین آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی، به معلمان کمک کرد تا شیوه‌های سنتی آموزش را بازطراحی کرده و کلاس‌هایی پویا، تعاملی و متناسب با تفاوت‌های فردی یادگیرندگان ایجاد کنند.

از منظر توسعه حرفه‌ای، شرکت در دوره «دستیار هوشمند معلم» موجب افزایش سواد دیجیتال و آمادگی معلمان برای آینده آموزش شد؛ آینده‌ای که در آن نقش معلم از انتقال‌دهنده صرف محتوا، به راهبر یادگیری، تحلیل‌گر آموزشی و طراح تجربه یادگیری ارتقا می‌یابد.